راهنمای عنصر فیلتر: رتبه بندی میکرون، مواد، اندازه و جایگزینی

معمولاً اول سرزنش می شود سیلندری که خزش می کند یا شیر برقی که به نظر می رسد در نیمه راه تغییر واکنش را از دست می دهد. در بسیاری از خطوط پنوماتیک، علت واقعی یک متر در بالادست قرار دارد: یک عنصر فیلتر که مدت‌ها پس از اشباع شدن محیط آن، روغن، آب و رسوب لوله را حمل می‌کند. تغییر محفظه چیزی را حل نمی کند، زیرا عنصر بخشی است که کار جداسازی را انجام می دهد.

نتیجه گیری اول: عنصر فیلتر، نه محفظه یا پلاک نام، تصمیم می گیرد که هوای فشرده شما چه چیزی را به پایین دست حمل کند. سه چیز باید در یک ردیف قرار گیرند: درجه میکرون در برابر آلودگی که باید حذف کنید، رسانه در برابر شیمیایی و دمای سیال، و ناحیه جریان در برابر چرخه کار. یکی از آنها را اشتباه بگیرید و انرژی کمپرسور را بیهوده می سوزانید یا خاک را به سوپاپ و سیلندری که می خواهید محافظت کنید فشار دهید.

بخش‌های زیر نحوه جذب ذرات توسط یک عنصر، نحوه خواندن رتبه‌بندی‌های اسمی در مقابل مطلق، قطعات داخلی و نحوه قضاوت در مورد زمان واقعی جایگزینی را پوشش می‌دهد.

رتبه بندی میکرون: اسمی، مطلق و تله برچسب

دو عنصر می توانند هر دو به عنوان "5 میکرون" فروخته شوند و هیچ رفتاری مشابه ندارند. رتبه‌بندی اسمی یک توصیف ضعیف است که هیچ روش تست ثابتی در پشت آن وجود ندارد. یک درجه بندی مطلق از یک آزمایش تعریف شده به دست می آید که معمولاً به صورت نسبت بتا بیان می شود: نسبت بتا 200 در 3 میکرومتر به این معنی است که از 200 ذره با آن اندازه که وارد عنصر می شود، یک ذره عبور می کند - 99.5٪ حذف می شود. همیشه بپرسید کدام یک از این دو را می خرید.

استاندارد آزمون به اندازه تعداد اهمیت دارد. عناصر هیدرولیک معمولاً تحت روش‌های چند پاسی مانند ISO 16889 رتبه‌بندی می‌شوند، در حالی که فیلترهای هوای فشرده معمولاً بر اساس کلاس‌های خلوص ISO 8573-1 یا درجه‌های فیلتر خود سازنده توصیف می‌شوند. اگر برگه داده روش را بیان نکند، این رقم به جای مشخصات، بازاریابی است.

اندازه: افت فشار تعیین می کند که المنت چه زمانی تمام شود

یک عنصر در یک تاریخ ثابت پر نیست. هنگامی که فشار دیفرانسیل در سراسر آن به سطحی می رسد که سازنده مشخص می کند، که معمولاً به عنوان یک منطقه قرمز روی گیج محفظه مشخص می شود و اغلب در محدوده 0.5 تا 0.7 بار برای سرویس هوای فشرده مشخص می شود، پر است. افت فشار تقریباً با مجذور جریان افزایش می یابد، بنابراین عنصری که در نیم بار سالم به نظر می رسد می تواند در جریان نامی حاشیه ای باشد.

کوچک کردن اندازه انرژی در هر ساعت کارکرد هزینه دارد. یک قانون کلی که به طور گسترده در مهندسی هوای فشرده مورد استفاده قرار می گیرد، بر این باور است که هر بار فشار کاری اضافی تقریباً 6 تا 8 درصد انرژی کمپرسور بیشتری دارد، که باعث می شود فشار دیفرانسیل دائمی بالا به جای قیمت خرید یکباره، هزینه جاری باشد.

جریان نامی را در فشار و دمایی که در واقع اجرا می کنید، بررسی کنید، نه شکل کاتالوگ عنوان. یک عنصر درجه بندی شده در 7 بار در 4 بار متفاوت رفتار می کند و عوامل تصحیح در یک برگه داده مناسب دقیقاً به همین دلیل وجود دارد.

جایگزینی: اول سنج، دوم تقویم

استفاده از فواصل ثابت شش ماهه یا دوازده ماهه آسان و اغلب بیهوده است. دنباله بهتر این است که گیج فشار دیفرانسیل را بخوانید، سپس به کاسه نگاه کنید، سپس علائم پایین دست را بررسی کنید:

• آب یا روغن سریعتر از قبل به خروجی کاسه یا تله پایین دست می رسد.
• سرعت سیلندر پایین می‌آید یا شیری که برای جابجایی نیاز به فشار پیلوت بیشتری دارد.
• دریفت ابزارهای هوا یا مسدود شدن نازل ها در همان دستگاه.
• افزایش کار کمپرسور بدون تغییر در بازده تولید.

در جایی که آلودگی سنگین است، فیلتراسیون مرحله‌ای بیش از یک عنصر ریزتر انجام می‌دهد. یک پیش فیلتر 5 میکرومتری قبل از مرحله ادغام 0.01 میکرومتر از کور شدن عنصر ظریف در عرض چند هفته جلوگیری می‌کند و پیش فیلتر ارزان‌ترین گزینه برای تعویض است. منطق لایه بندی بیشتر در این یادداشت توضیح داده شده است چگونه فیلتراسیون چند مرحله ای آلاینده ها را لایه به لایه رهگیری می کند .

عنصری که به درستی رتبه‌بندی، اندازه‌بندی صحیح و جایگزینی بر روی گیج اندازه‌گیری شده باشد، یکی از ارزان‌ترین معیارهای قابلیت اطمینان در یک سیستم پنوماتیکی است. همان عنصر انتخاب شده بر اساس قیمت به تنهایی راهی آهسته برای ارسال آلاینده ها به هر شیر و سیلندر پایین دست است.

آزمون عملی برای هر تامین کننده این است که آیا می تواند امتیاز مطلق، استاندارد تست، حد فشار دیفرانسیل و فاکتورهای اصلاح شرایط کاری شما را ارائه دهد یا خیر. اگر آن چهار مورد از دست رفته باشد، عدد میکرونی روی برچسب یک مشخصات نیست.